Padaczka

Ujęcie Wrighta

Wright nie przedstawia padaczki jako problemu z typowym łańcuchem duchowych korzeni. W rozdziale poświęconym padaczce pisze wprost, że w przypadkach, które opisuje, nie chodziło o duchowy korzeń wymagający odnalezienia, lecz o działanie złego ducha. Wiąże je z tym, co nazywa „duchem niemym i głuchym”.

Odwołuje się do ewangelicznego opisu chłopca cierpiącego na gwałtowne napady. W Mk 9,25 Jezus zwraca się do „ducha niemego i głuchego”. Wright przywołuje również Mt 17,14–21, gdzie Jezus gromi ducha, a chłopiec zostaje uwolniony.

Wright omawia także możliwość dziedziczonych wpływów duchowych występujących w rodzinach. Nie podaje jednak w części dotyczącej padaczki osobnego zestawu rodzinnych przyczyn ani nie tworzy dla niej wieloetapowego łańcucha zależności. Dlatego takich elementów nie należy automatycznie przypisywać każdej osobie z padaczką.

Duchowa odpowiedź

W opisanej przez Wrighta posłudze odpowiedź jest bezpośrednia: wystąp w autorytecie Jezusa Chrystusa przeciw temu, co Wright nazywa „duchem niemym i głuchym”, i nakaż mu odejść. W opisanym przez siebie przypadku Wright nakazał również odejść temu, co określił jako „ducha padaczki”.

Jeżeli podczas rozmowy zostaną rzeczywiście rozeznane konkretne osobiste lub rodzinne obszary wymagające uporządkowania przed Bogiem, należy zająć się nimi zgodnie z ogólnymi zasadami Wrighta: rozpoznać je, wziąć odpowiedzialność, pokutować, wyrzec się ich i odrzucić je. Nie należy jednak dopisywać takich obszarów do padaczki bez rzeczywistego rozeznania.

Wright zaznacza jednocześnie, że nie przedstawia uzdrowienia jako gwarantowanego rezultatu posługi.

Źródła

Henry W. Wright — A More Excellent Way (wyd. 2009 lub późniejsze), rozdział „Epilepsy”, s. 250–253.

Mk 9,25; Mt 17,14–21.

A More Excellent Way:
https://resources.beinhealth.com/products/amew

The 8 Rs to Freedom:
https://www.beinhealth.com/8-rs-to-freedom/