Trauma

Opis

Trauma powstaje wtedy, gdy przeżyte wydarzenie lub długotrwałe doświadczenie pozostawia w człowieku głęboką ranę, która nie kończy się wraz z ustaniem zagrożenia. Może być skutkiem przemocy, wykorzystania, odrzucenia, straty, wypadku, wojny, katastrofy, ciężkiego szoku albo długotrwałego życia w strachu.

Człowiek może później nadal reagować tak, jakby niebezpieczeństwo było obecne: pozostawać w ciągłym napięciu, łatwo wpadać w lęk, przeżywać koszmary i powracające wspomnienia, zamykać się emocjonalnie albo unikać wszystkiego, co przypomina o doznanej krzywdzie. Trauma może głęboko wpływać również na relacje, zaufanie, poczucie bezpieczeństwa i sposób przeżywania własnej wartości.

Z perspektywy chrześcijańskiej jej skutki mogą sięgać jeszcze głębiej. Zranienie może wpłynąć na sposób, w jaki człowiek zaczyna patrzeć na siebie, innych ludzi i Boga. Po doświadczeniu przemocy, opuszczenia czy odrzucenia mogą pozostać przekonania: „jestem sam”, „nie mogę nikomu zaufać”, „muszę zawsze się bronić”, „jestem bezwartościowy”, „Bóg mnie nie ochronił” albo „już nigdy nie będę bezpieczny”.

Właśnie dlatego służby zajmujące się uzdrowieniem wewnętrznym zwracają uwagę nie tylko na samo wydarzenie, ale również na to, co zostało po nim w sercu człowieka. Elijah House i Restoring the Foundations mówią o zranieniach, utrwalonych przekonaniach, lęku, wstydzie, nieprzebaczeniu i innych następstwach, które mogą nadal wpływać na życie długo po zakończeniu traumatycznego wydarzenia.

Część służb uwolnienia idzie dalej i mówi wprost o duchu traumy albo duchach traumy.

Christian Healing Ministries naucza, że duchy związane z traumą mogą wejść w następstwie głębokiego zranienia lub tragedii. Wśród związanych z nimi wpływów wymienia między innymi strach, odrzucenie, opuszczenie i gniew. W ich podejściu uzdrowienie rany i uwolnienie duchowe są ze sobą powiązane: najpierw przynosi się Jezusowi samo miejsce zranienia, a następnie — jeśli pozostaje obecność duchowa — podejmuje się modlitwę uwolnienia.

Kathy DeGraw również używa określenia „duch traumy”. Według jej nauczania wydarzenie może się zakończyć, lecz związany z nim duchowy ucisk nadal podtrzymuje strach, napięcie i reakcje powstałe podczas traumatycznego doświadczenia. Dlatego rozróżnia potrzebę uzdrowienia samej rany od potrzeby wyrzucenia ducha, który wykorzystuje tę ranę.

Podobne podejście występuje w szerszym nurcie chrześcijańskiej posługi uzdrowienia i uwolnienia. Głębokie zranienie może stać się miejscem, wokół którego rozwijają się lęk, odrzucenie, rozpacz, gniew, wstyd, nieprzebaczenie albo inne formy duchowego ucisku. Sama rana i duchowy ucisk nie są tym samym, ale mogą występować razem.

Trauma może więc pozostawić nie tylko bolesne wspomnienia, ale również lęk, kłamstwa i duchowe związanie, które nadal wpływają na teraźniejszość. Chrześcijańska posługa uzdrowienia kieruje te miejsca do Jezusa: ku przebaczeniu, odrzuceniu przyjętych kłamstw, odzyskaniu prawdy o własnej tożsamości i — jeśli zostanie rozpoznany ucisk duchowy — uwolnieniu od niego.

Celem jest odzyskanie pokoju i wolności w tych obszarach życia, które trauma nadal trzymała pod swoim wpływem.

Źródła

Christian Healing Ministries — nauczanie o uzdrowieniu wewnętrznym, uwolnieniu i „spirits of trauma”

Kathy DeGraw — nauczanie dotyczące „spirit of trauma” i uwolnienia od skutków traumy

Elijah House Ministries — materiały dotyczące traumy, zranień serca i uzdrowienia wewnętrznego

Restoring the Foundations — nauczanie dotyczące traumy, utrwalonych przekonań i uzdrowienia

Charles H. Kraft — nauczanie dotyczące głębokich zranień, uzdrowienia wewnętrznego i uwolnienia

Frank i Ida Mae Hammondowie — nauczanie dotyczące lęku, odrzucenia i ucisku duchowego

SAMHSA; VA National Center for PTSD; NCTSN — materiały pomocnicze dotyczące następstw traumy