Lewiatan — ostrzeżenia przed bezpośrednią konfrontacją

W nauczaniach dotyczących uwolnienia można spotkać modlitwy, w których człowiek zwraca się bezpośrednio do Lewiatana i ogłasza odcinanie jego głowy, niszczenie łusek czy spalanie ciała duchowym ogniem. Część służb praktykujących uwolnienie przestrzega jednak przed takim postępowaniem. Wskazuje na różnicę między modlitwą o uwolnienie człowieka a podejmowaniem bezpośredniej walki ze zwierzchnościami duchowymi.

Przykład takiej konfrontacji znajduje się w artykule Alexandry Mendez „The Ahab Spirit”, opublikowanym na stronie Isaiah35One. Autorka rozpatruje problemy małżeńskie w kontekście swojego nauczania o Achabie i Jezebel. Zamieszczona przez nią modlitwa rozpoczyna się od prośby do Boga o przebaczenie i przywrócenie porządku w domu. Następnie modlący się przechodzi do bezpośredniego przemawiania do Lewiatana:

„Lewiatanie, odcinam twoją głowę i ogon”.

Dalsza część opisuje spalanie odciętych części, przebijanie łusek włócznią zanurzoną we krwi Chrystusa i spalanie jego ciała. Człowiek ogłasza tutaj, że sam wykonuje duchowe działania przeciw Lewiatanowi.

Zastrzeżenia wobec podejmowania bezpośredniej konfrontacji przedstawia Above & Beyond Counseling w materiale „7 Keys to Successful Deliverance Ministry”. Służba ta naucza o uwolnieniu, a zarazem podkreśla potrzebę rozumienia granic powierzonego autorytetu. W części poświęconej temu zagadnieniu wyraźnie przestrzega przed podejmowaniem walki z duchami określanymi przez nią jako należące do „drugiego nieba”. Jako przykłady wymienia właśnie Lewiatana i Pytona.

Według tego materiału polecenie wypędzania demonów z ludzi nie oznacza automatycznego upoważnienia do atakowania zwierzchności w sferze niebiańskiej. Autor rozróżnia te dwa obszary i ostrzega przed wchodzeniem na pole walki bez odpowiedniego powołania oraz przygotowania. Przywołuje również książkę Johna Paula Jacksona „Needless Casualties of War”, poświęconą konsekwencjom podejmowania duchowych bitew, do których człowiek nie został powołany. Jest to ostrzeżenie pochodzące ze środowiska praktykującego uwolnienie, które uznaje potrzebę tej posługi, a jednocześnie wskazuje jej granice.

Eric Isaiah Gondwe rozwija podobne stanowisko w książce „Major Spiritual Warfare Principles: Biblical Do’s and Don’ts of Warfare”. W rozdziale przedstawiającym argumenty przeciw bezpośredniej konfrontacji pisze:

„Tylko Bóg zajmuje się Lewiatanem bezpośrednio”.

Gondwe interpretuje Lewiatana jako obraz Szatana. Odwołując się do Hioba 41, przestrzega przed próbami podporządkowywania go sobie i wydawania mu rozkazów w świecie duchowym. Podkreśla, że przeciwnik pozostaje pod Bożym panowaniem, a Izajasza 27:1 przywołuje jako zapowiedź rozstrzygnięcia dokonywanego przez samego Pana.

Autor uznaje autorytet wierzących do wypędzania demonów z ludzi. Sprzeciwia się jednak rozszerzaniu tego upoważnienia na samowolne występowanie przeciw duchowym zwierzchnościom. Jego ostrzeżenie dotyczy więc przekraczania zakresu otrzymanej odpowiedzialności i podejmowania działań, do których — według jego rozumienia Pisma — Bóg człowieka nie upoważnił.

Przed bezpośrednim występowaniem przeciw Lewiatanowi ostrzega również Jennifer LeClaire. Jej stanowisko, akcentujące pozostawienie rozstrzygnięcia Bogu, zostało szerzej przedstawione w osobnej karcie.

Przytoczone wypowiedzi nie są bezpośrednią polemiką z Alexandrą Mendez, ale odnoszą się do kwestii widocznej w opublikowanej przez nią modlitwie: osobistego podejmowania konfrontacji z Lewiatanem. W ostrzeżeniach tych powraca rozróżnienie między posługą uwolnienia człowieka a ofensywnym występowaniem przeciw zwierzchnościom. Ich wspólnym akcentem jest potrzeba respektowania granic duchowego autorytetu i powierzenia Bogu tego, co autorzy uznają za należące do Jego działania.