Duch kundalini w Kościele

Opis

Nelson Schuman oraz Edwin i Sophia Christiaan używają określenia „duch kundalini” w ostrzeżeniach przed imitacją działania Ducha Świętego w środowiskach charyzmatycznych. Ich nauczanie opisuje zarówno zachowania usługujących, jak i doświadczenia osób przyjmujących modlitwę.

Co autorzy opisują u usługującego?

Schuman wymienia powtarzające się szarpnięcia głowy, drżenie ciała i wymuszony oddech. Przytacza przypadek pastora wykonującego gwałtowne ruchy podczas głoszenia i modlitwy. W jego interpretacji takim reakcjom może towarzyszyć duchowa pycha oraz przekonanie o szczególnym namaszczeniu.

Edwin i Sophia Christiaan opisują również gwałtowne ruchy podczas posługi oraz nacisk na zewnętrzne manifestacje. Krytykują „tunele ognia” — przechodzenie pomiędzy osobami nakładającymi ręce — i przedstawianie niezwykłych reakcji jako potwierdzenia Bożej obecności.

Co może przeżywać osoba przyjmująca modlitwę — według tych autorów?

### Początkowe doświadczenia

Schuman pisze o poczuciu pokoju, wizjach i snach interpretowanych jako duchowe obdarowanie. Utrzymuje, że imitacja może przypominać działanie Ducha Świętego i być trudna do rozpoznania. Łączy możliwość przyjęcia tego wpływu z nakładaniem rąk przez osobę, którą sam uznaje za będącą pod jego działaniem.

W opisach praktyków kundalini występują również mrowienie, impulsy i odczucia przypominające przepływ prądu lub nagłe uderzenie energii. Inner GPS Gurus przedstawia je jako element procesu przebudzenia kundalini.

### Późniejsze trudności

Edwin i Sophia Christiaan wiążą opisywane przez siebie doświadczenia z późniejszym niepokojem, gonitwą myśli, trudnością skupienia, natręctwami i depresją. Piszą także o niekontrolowanych reakcjach ciała oraz trudnościach w pracy i codziennym funkcjonowaniu. Są to ich relacje i interpretacje duchowych następstw takich praktyk.

Ta część nauczania dotyczy sytuacji, w której ktoś przyjął modlitwę jako chrześcijańską posługę, a dopiero później zaczął kwestionować charakter swojego doświadczenia.

Upadki i śmiech — kwestia wymagająca rozeznania

Przywołani autorzy krytykują również niekontrolowany śmiech, upadki i zachowania przypominające odurzenie. Nie wszyscy chrześcijanie jednakowo oceniają te zjawiska.

Biblia opisuje upadki w związku ze spotkaniem z Chrystusem: Jan pada u Jego stóp jak martwy (Ap 1,17), a Saul upada na ziemię podczas wydarzenia pod Damaszkiem (Dz 9,3–6). Opisy te dotyczą konkretnych spotkań z Chrystusem.

Sam upadek nie przesądza więc o źródle duchowego doświadczenia. W nauczaniu o imitacji podkreśla się potrzebę rozeznawania duchów, także wtedy, gdy spotkanie odbywa się w kościele i jest przedstawiane jako modlitwa o uzdrowienie. Dar rozeznawania duchów wymienia 1 Kor 12,10, a wezwanie do badania duchów znajduje się w 1 J 4,1.

Źródła

1. Nelson Schuman / Restored To Freedom, [The Dangerous Kundalini Spirit (The Counterfeit Holy Spirit), 27.02.2026](https://www.restoredtofreedom.com/the-dangerous-kundalini-spirit-the-counterfeit-holy-spirit/).
2. Edwin & Sophia Christiaan / Institute of Love Ministries, [The Church Has Fallen Under the Spell of Kundalini, 17.03.2026](https://instituteoflove.net/thekundalinispell).
3. Inner GPS Gurus, [Kundalini Awakening and Electric Shocks](https://innergpsgurus.com/kundalini-awakening-and-electric-shocks/).

Biblia: Ap 1,17; Dz 9,3–6; 1 Kor 12,10; 1 J 4,1.