Fragmentacja duszy — Win Worley

Opis

Win Worley należy do wcześniejszych nauczycieli współczesnej służby uwolnienia, którzy wprost nauczali o „fragmented soul” — fragmentacji duszy. Jego nauczanie „When There Was None to Deliver — The Fragmented Soul” pochodzi z 1982 roku, a tekst „The Fragmented Soul” został następnie opublikowany w materiałach Worleya i jest obecnie dostępny jako Booklet 26.

Worley przyjmuje, że dusza obejmuje przede wszystkim umysł, wolę i emocje. Na tej podstawie interpretuje fragmentację duszy jako rzeczywiste naruszenie lub utratę części należących do tych obszarów. Jako jeden z podstawowych tekstów przywołuje Ps 7,2, gdzie dusza zostaje przedstawiona jako rozszarpywana przez lwa „na kawałki, gdy nie ma nikogo, kto by ocalił”.

W jego nauczaniu nowe narodzenie ożywia ducha człowieka, ale dusza nadal potrzebuje oczyszczenia i odnowienia. Worley odwołuje się tutaj szczególnie do Ps 23,3: „odnawia moją duszę”. Przywracanie duszy traktuje więc jako część duchowego odzyskiwania tego, co według niego zostało człowiekowi odebrane lub uszkodzone przez działanie przeciwnika.

Worley uczy, że kiedy część umysłu, woli lub emocji zostaje zabrana, w jej miejsce może wejść byt demoniczny, który zaczyna naśladować funkcję utraconego fragmentu. Porównuje to do sztucznego zęba zastępującego prawdziwy. Według niego taki duch może następnie podsuwać własne myśli, postawy i reakcje w obszarze, który zajął, a człowiek może nie rozpoznawać, że działa tam obcy wpływ.

Fragmentacja duszy jest w nauczaniu Worleya elementem duchowej strategii przeciwnika. Człowiek został powołany, aby kochać Boga „całą swoją duszą”, dlatego Worley uważa, że uderzenie w duszę ma ograniczać zdolność człowieka do pełnego zwrócenia się ku Bogu i oddawania Mu należnej czci.

Jako jeden z obszarów prowadzących do fragmentacji wskazuje niewłaściwe relacje seksualne. Odwołuje się do Prz 6,32–33, gdzie cudzołożnik jest przedstawiony jako ten, który niszczy własną duszę, oraz do 1 Kor 6,18, gdzie Paweł nakazuje uciekać przed nierządem. Worley traktuje grzech seksualny jako jedno z działań mogących uszkodzić i fragmentować duszę.

Drugim mocno podkreślanym obszarem jest czarownictwo. Worley odwołuje się do Ez 13,18–20 i interpretuje opis „polowania na dusze” jako rzeczywiste duchowe działanie wymierzone w duszę człowieka. Uczy, że przekleństwa i praktyki czarownicze mogą prowadzić do odebrania jej fragmentów. W tym samym kontekście mówi również o duchowych podstawach wynikających z wcześniejszego zaangażowania rodzinnego i o potrzebie łamania praw, z których korzystają złe duchy.

Worley wymienia także systemy religijne wymagające skrajnego, bezwarunkowego podporządkowania człowiekowi. Według niego taki mechanizm może dokonywać podobnego uszkodzenia duszy. Ostrzega również przed fałszywą nauką i słowami, które mogą „podważać duszę”, odwołując się do Dz 15,24.

Wśród innych rzeczy, które według jego doświadczenia mogą prowadzić do fragmentacji, wymienia narkotyki, alkohol, niewłaściwą seksualność, fałszywe systemy religijne, muzykę rockową oraz różne formy bałwochwalstwa. Szczególnie szeroko traktuje właśnie bałwochwalstwo, które według niego może stopniowo niszczyć i fragmentować duszę.

Worley nie zatrzymuje się jednak na opisaniu działania przeciwnika. Uczy, że wierzący ma w Jezusie Chrystusie autorytet do domagania się przywrócenia tego, co zostało utracone. Odwołuje się do słów: „odnawia moją duszę” oraz do autorytetu danego wierzącym nad mocą przeciwnika.

Podana przez niego modlitwa jest bardzo konkretna. W imieniu Jezusa Chrystusa ogłasza przywrócenie duszy, łamie przekleństwa i prosi Boga o posłanie potrzebnych aniołów, aby odzyskali fragmenty umysłu, woli i emocji zabrane przez grzech seksualny, narkotyki, alkohol, bałwochwalstwo, błędy religijne i inne wskazane przez niego obszary. Następnie poleca, aby odzyskane części zostały przywrócone na właściwe miejsce.

Jednocześnie nakazuje wyrzucenie w imieniu Jezusa Chrystusa wszystkich bytów demonicznych, które według jego modelu zajęły miejsce zabranych fragmentów duszy. Przywrócenie i uwolnienie stanowią więc u Worleya dwa połączone działania: odzyskanie tego, co zostało zabrane, oraz usunięcie tego, co weszło na jego miejsce.

Worley opisuje również konkretny przypadek z własnej służby. Według jego relacji fragmenty duszy pewnej kobiety zostały przez działanie czarownictwa rozproszone i związane w wielu miejscach. Podczas modlitwy polecił aniołom złamać przekleństwa i odzyskać zabrane fragmenty. Relacjonuje, że w czasie ich przywracania następowało równocześnie intensywne wychodzenie demonów, a kobieta później powiedziała mu, że doświadcza swojej przywróconej duszy.

Po przywróceniu duszy Worley podkreśla potrzebę utrzymania odzyskanego gruntu. Wskazuje na oddanie swojej duszy pod opiekę Pana, posłuszeństwo Jego przykazaniom, niedawanie miejsca diabłu oraz rozwijanie duchowego sposobu myślenia.

W jego nauczaniu fragmentacja duszy nie jest więc jedynie obrazowym określeniem zranienia. Worley rozumie ją jako rzeczywiste działanie duchowe, w którym części umysłu, woli lub emocji mogą zostać odebrane, ich miejsce może zostać zajęte przez duchy demoniczne, a następnie — przez autorytet Jezusa Chrystusa, złamanie przekleństw, odzyskanie zabranych fragmentów i uwolnienie — dusza może zostać przywrócona.

Źródła

Win Worley — The Fragmented Soul, Booklet 26, WRW Publications; tekst przedrukowany za zgodą ze Smashing the Hosts of Hell, 1983

Win Worley — When There Was None to Deliver — The Fragmented Soul, nauczanie z 1982 r.

Win Worley — Warfare Prayers, Booklet 4

Biblia: Ps 7,2; Ps 23,3; Ps 42; Prz 5,22; Prz 6,32–33; Ez 13,18–20; Mt 16,26; Łk 10,19.27; Dz 15,24; 1 Kor 6,18; Ef 4,27; Hbr 4,12; 1 P 4,19