Fragmentacja duszy — Ana Méndez Ferrell

Opis

Ana Méndez Ferrell rozwija w książce „Regions of Captivity” nauczanie o duchowych miejscach niewoli, do których — według jej rozumienia — mogą zostać zabrane fragmenty duszy człowieka. Nie przedstawia tego jedynie jako obrazu wewnętrznego zranienia. Mówi o rzeczywistych duchowych regionach należących do królestwa ciemności, w których fragmentowana dusza może pozostawać uwięziona.

Méndez wyraźnie naucza, że człowiek może należeć do Boga, być zbawiony i odkupiony, a jednocześnie mieć fragmenty duszy pozostające w niewoli. Według niej właśnie dlatego pewne obszary życia człowieka mogą nadal pozostawać pod demonicznym wpływem. Łączy taki stan między innymi z lękiem, udręką, załamaniem oraz innymi obszarami, w których człowiek nie doświadcza wolności.

W jej modelu duchowe więzienia tworzą różne regiony królestwa ciemności. Fragmentowana dusza zostaje zabrana do takich miejsc, a to, czego doświadcza tam uwięziony fragment, ma następnie manifestować się w życiu człowieka.

Jedną z najważniejszych kategorii są „regiony lęku”. Méndez uczy, że kiedy dusza zostaje sterroryzowana przez skrajne wydarzenie, może otworzyć się brama, przez którą fragment duszy zostaje zabrany do niewoli. Pisze wprost o fragmentacji wywołanej przerażającym wydarzeniem lub traumą. Wymienia także przypadki związane z wcześniejszym zaangażowaniem okultystycznym człowieka albo jego przodków.

Innym rodzajem wejścia do niewoli są „bramy bólu”. Według Méndez mogą otwierać się wtedy, gdy dusza doświadcza głębokiego bólu. Wymienia utratę bliskiej osoby, odrzucenie, porzucenie, próbę aborcji w okresie życia płodowego, zdradę, upokorzenie i zniewagi. Pisze, że złamana dusza może zostać przez taki ból poprowadzona do regionów ciemności związanych między innymi z nienawiścią, gniewem, zemstą, przemocą i urazą.

Méndez opisuje również „komnaty przymierzy”. W tym przypadku nie chodzi przede wszystkim o traumę, lecz o duchowe bramy otwierane przez praktyki okultystyczne. Wymienia czary, wróżbiarstwo, rytuały bałwochwalcze, rytuały masońskie, kontrolę umysłu oraz praktyki New Age. Według jej nauczania działania wykonywane w świecie naturalnym mogą otwierać odpowiadające im bramy w świecie duchowym.

Nie wszystkie miejsca opisane przez Méndez są tym samym i nie każde należy automatycznie traktować jako bezpośrednią przyczynę fragmentacji. „Regions of Captivity” przedstawia szerszą mapę duchowej niewoli. Autorka opisuje między innymi regiony ciemności, doły i głębokie miejsca, Otchłań, Szeol, dolinę cienia śmierci, Abaddon oraz krainę zapomnienia.

W jej ujęciu uwięziony fragment nadal doświadcza tego, co dzieje się w miejscu jego niewoli. Dlatego człowiek może w teraźniejszości doświadczać działania lęku, bólu lub innego rodzaju udręki związanej z tym miejscem, mimo że wydarzenie, przez które doszło do niewoli, należy do przeszłości.

Méndez łączy duchową niewolę także z nieprzebaczeniem. Odwołując się do przypowieści Jezusa o słudze wydanym oprawcom, pisze, że ludzie trwający w goryczy i odmawiający przebaczenia mogą znaleźć się w takich więzieniach. Przed służeniem innym zaleca więc najpierw pozwolić Bogu ujawnić własne obszary niewoli i samemu wyjść na wolność.

Centralnym punktem jej nauczania nie jest jednak samo rozpoznawanie regionów ciemności, lecz wyprowadzanie jeńców. Méndez opiera ten obraz przede wszystkim na zwycięstwie Jezusa Chrystusa. Odwołuje się do Iz 49,8–10, gdzie więźniom zostaje powiedziane: „Wyjdźcie”, a tym, którzy są w ciemności: „Pokażcie się”. Łączy to również z Ef 2,6 i prawdą o posadzeniu wierzących wraz z Chrystusem w okręgach niebieskich.

Według Méndez uwolniony fragment duszy nie powinien jedynie zostać wyprowadzony z miejsca niewoli. Ma zostać ustanowiony w miejscach niebiańskich z Chrystusem. Autorka pisze o oddawaniu Jezusowi kolejnych obszarów duszy: charakteru, woli, emocji, sfery seksualnej, myśli oraz każdego fragmentu pozostającego w niewoli. Mówi o poddawaniu duszy Jezusowi i przyjmowaniu posługi z Nieba „część po części”.

Méndez określa ten sposób posługi jako uwolnienie prowadzone proroczo. Rozpoczyna je od głębokiego uwielbienia i skupienia na obecności Boga. Następnie opisuje proszenie Boga o pozwolenie i prowadzenie, pomoc aniołów oraz wszystko, co jest potrzebne do dotarcia do miejsca niewoli. Kluczowe jest dla niej działanie pod prowadzeniem Ducha Świętego, a nie samodzielne konstruowanie duchowej wizji.

W opisywanych przez nią przypadkach osoba usługująca rozpoznaje miejsce niewoli, uwalnia uwięzioną część, łamie kajdany i wyprowadza ją z miejsca, w którym była przetrzymywana. Jeśli obecne są duchy strzegące niewoli, Méndez opisuje nakazywanie im odejścia w autorytecie Jezusa Chrystusa.

Przebaczenie może być częścią tego procesu tam, gdzie właśnie przez zranienie i wynikającą z niego nienawiść fragment pozostaje uwięziony. W jednym z opisanych przypadków fragment duszy młodego człowieka pozostawał w miejscu związanym z gwałtem dokonanym przez jego ojca. Méndez opisuje proces przebaczenia oraz odejście demonów strzegących miejsca niewoli, po czym fragment zostaje wyprowadzony i zjednoczony z Jezusem.

Po wyprowadzeniu fragmentu Méndez podkreśla konieczność zamknięcia miejsca niewoli dla tej osoby. Pisze o ogłoszeniu, że dane miejsce jest dla niej na zawsze zamknięte. Następnie uwolniona część ma zostać ustanowiona w miejscach niebiańskich i poddana Jezusowi.

Za najważniejszy element po uwolnieniu uważa jednak zależność od Boga. Wyraźnie ostrzega, żeby człowieka nie uzależniać od osoby usługującej. Ma on nauczyć się polegać na Bogu i Duchu Świętym oraz samemu żyć w wierze i autorytecie otrzymanym w Chrystusie.

W nauczaniu Méndez fragmentacja duszy jest więc częścią większego obrazu duchowej niewoli. Fragment może zostać zabrany w wyniku przerażającego wydarzenia lub traumy; inne bramy niewoli mogą powstać przez głęboki ból, okultyzm, duchowe przymierza, grzech czy nieprzebaczenie. Odpowiedzią nie jest jedynie wyrzucenie demona, lecz odnalezienie miejsca niewoli pod prowadzeniem Ducha Świętego, wyprowadzenie uwięzionego fragmentu, złamanie jego więzów, ustanowienie go z Chrystusem w miejscach niebiańskich i zamknięcie drogi prowadzącej z powrotem do niewoli.

Źródła

Ana Méndez Ferrell — Regions of Captivity, Voice of the Light / Destiny Image

Ana Méndez Ferrell — Orte der Gefangenschaft, wydanie niemieckie

Szczególnie:
Rozdział 6 — The Different Regions of Captivity
Rozdział 7 — Setting the Captives Free

Biblia: Ps 18; Ps 23; Ps 49; Ps 88; Ps 107; Iz 42,6–7; Iz 49,8–10; Iz 58,6; Iz 61,1; Mt 16,18–19; Mt 18,34–35; Ef 2,6–7