Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie

„Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” — Mt 10,8.

Kiedy Bóg czyni coś szczególnego i wyraźnego dla naszej duszy lub ciała, powierza nam święty dar, którym mamy dzielić się z innymi. „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”.

Upodobało się Mistrzowi w tych schyłkowych dniach obecnej epoki objawiać siebie przez szczególne błogosławieństwo w sercach swoich wybranych uczniów, w różnych częściach chrześcijańskiego Kościoła. To błogosławieństwo ma jednak dotrzeć do jeszcze szerszego grona. Każdy z nas, kto został wprowadzony w tak bliską więź z Bogiem, staje się powiernikiem tych głębszych prawd i ich świadkiem wobec wszystkich, na których może wywrzeć wpływ.

Jeśli Bóg objawił się nam jako Ten, który nas uświęca, uczynił to po to, byśmy pomagali innym poznać Go jako Tego, który uświęca.

Jeśli stał się naszym Uzdrowicielem, to dlatego, że są chorzy i cierpiący ludzie, którym możemy przynieść błogosławieństwo.

Podobnie, jeśli nadzieja przyjścia Pana stała się dla nas drogocenna, ukrywanie świadectwa o tej prawdzie i zatrzymywanie jej wyłącznie dla własnej pociechy byłoby czymś gorszym niż niewdzięczność.