Odrzucenie

Opis

Derek Prince opisuje odrzucenie jako jedną z najgłębszych ran ludzkiego ducha. Człowiek zaczyna żyć z poczuciem, że jest niechciany, niekochany, gorszy albo że nie ma miejsca, do którego naprawdę należy. Prince używa obrazu osoby stojącej ciągle „na zewnątrz” — patrzącej na innych, którzy potrafią wejść w bliskość, miłość i przynależność, podczas gdy ona sama czuje się wyłączona.

Frank i Ida Mae Hammondowie zwracają uwagę, że odrzuceniu często towarzyszą lęk przed kolejnym odrzuceniem oraz samoodrzucenie. Człowiek zraniony przez innych zaczyna oczekiwać, że sytuacja się powtórzy, dlatego może odsuwać ludzi, zanim zdążą ponownie go zranić. Z czasem to, co przyszło z zewnątrz, może zostać skierowane przeciwko sobie: „skoro mnie nie chcą, coś musi być ze mną nie tak”.

Prince opisuje dwa częste kierunki, w których taka rana może dalej działać. Jeden prowadzi przez samotność, cierpienie i użalanie się nad sobą w stronę depresji, rozpaczy, a nawet pragnienia śmierci. Drugi przez urazę, twardość i nienawiść może prowadzić do buntu oraz odrzucania innych.

Odrzucenie może rozpocząć się bardzo wcześnie. Prince szczególnie zwraca uwagę na brak miłości i akceptacji ze strony rodziców. Dziecko może mieć zapewnione potrzeby materialne, a mimo to dorastać bez poczucia, że jest chciane i kochane. W jego nauczaniu odrzucenie może pojawić się nawet w okresie prenatalnym, gdy dziecko było niechciane albo ciąża została przyjęta z silnym sprzeciwem. W takim kontekście Prince mówi również o duchu odrzucenia.

John Eckhardt opisuje odrzucenie zarówno jako ranę, jak i duchowy wpływ, który może prowadzić do lęku, wycofania, poczucia niższości, wstydu, samowystarczalności, perfekcjonizmu oraz ciągłego zabiegania o aprobatę. Człowiek próbuje wtedy zdobyć przez osiągnięcia i akceptację innych to, czego głęboko w sobie nie potrafi przyjąć jako daru.

Henry W. Wright również traktuje odrzucenie jako silny atak na tożsamość człowieka. W nauczaniu Be in Health duch odrzucenia próbuje przekonać człowieka, że jego wartość zależy od tego, czy zostanie zaakceptowany przez innych ludzi. Wright nazywa takie myślenie formą niewiary, ponieważ człowiek zaczyna bardziej wierzyć odrzuceniu ze strony ludzi niż temu, co Bóg mówi o jego wartości i przyjęciu.

Szczególnie ważne jest u Wrighta przejście od odrzucenia do samoodrzucenia. Człowiek może najpierw doświadczyć braku miłości, odrzucenia lub przemocy ze strony innych, a następnie przyjąć to przeciwko sobie: „jestem niegodny miłości”, „jest ze mną coś nie tak”, „nie zasługuję na akceptację”. Wright łączy taki sposób myślenia z działaniem unloving spirit — ducha przeciwnego miłości, który zniekształca obraz samego siebie i utrudnia przyjmowanie oraz dawanie miłości.

Dlatego odrzucenie powraca także w wielu materiałach Wrighta dotyczących możliwych duchowych korzeni chorób. Często prowadzi dalej do samoodrzucenia, samonienawiści, goryczy wobec siebie i poczucia winy. W nauczaniu Be in Health elementy te pojawiają się między innymi przy możliwych duchowych korzeniach chorób autoimmunologicznych.

Jednym z przykładów jest profil cukrzycy typu 1. Be in Health opisuje obserwację Wrighta, że w przypadkach, z którymi pracował, często występowało odrzucenie lub krzywda ze strony ojca. Człowiek zaczynał następnie kwestionować własną wartość i możliwość bycia kochanym, co mogło przechodzić w samoodrzucenie.

U Prince’a, Hammondów, Eckhardta i Wrighta powraca ten sam zasadniczy problem: doświadczenie „ktoś mnie nie przyjął” zaczyna przemawiać do człowieka jak prawda o nim samym — „jestem niegodny przyjęcia”.

Prince prowadzi odpowiedź na odrzucenie do krzyża Chrystusa. Naucza, że Jezus sam doświadczył odrzucenia, aby człowiek mógł przyjąć akceptację Ojca. Droga do wolności obejmuje przebaczenie tym, którzy zranili, odłożenie urazy i buntu oraz przyjęcie prawdy, że w Chrystusie człowiek jest chciany i przyjęty przez Boga.

Wright kieruje w tę samą stronę od strony tożsamości. Wartość człowieka nie ma być budowana na tym, czy zaakceptuje go drugi człowiek, lecz na tym, kim jest przed Bogiem. Oznacza to odrzucenie kłamstw przyjętych przeciwko sobie i przyjęcie Bożej miłości zamiast zgody z samoodrzuceniem.

Eckhardt również łączy wolność od odrzucenia i samoodrzucenia z przyjęciem dzieła Chrystusa i Bożej akceptacji. Jeżeli zostaje rozpoznany duch odrzucenia lub związany z nim wpływ, można wyrzec się zgody z nim i nakazać mu odejście w imieniu Jezusa Chrystusa.

Sednem tej drogi jest przejście od:

„jestem odrzucony, niechciany i niegodny miłości”

do prawdy:

„moja wartość i przynależność nie są określane przez odrzucenie ludzi; w Chrystusie jestem przyjęty przez Ojca”.

„Choćby mnie ojciec mój i matka moja opuścili, to PAN mnie przygarnie.”
Ps 27,10

Źródła

Derek Prince — „God’s Remedy for Rejection”; „From Rejection to Acceptance”; „A Wounded Spirit, Who Can Bear?”

Frank i Ida Mae Hammondowie — „Pigs in the Parlor” — odrzucenie, lęk przed odrzuceniem i samoodrzucenie.

John Eckhardt — „Destroying the Spirit of Rejection: Receive Love and Acceptance and Find Healing”.

Henry W. Wright / Be in Health — „Rejection”; „Unloving”; „A More Excellent Way”; materiały dotyczące odrzucenia, samoodrzucenia i możliwych duchowych korzeni chorób.

Biblia: Ps 27,10; Prz 18,14; Iz 53,3; Ef 1,5–6.