Przeklinanie i bluźnierstwo

Opis

Biblia przypisuje wypowiadanym słowom dużą wagę. Jakub zwraca uwagę na sprzeczność, gdy tym samym językiem człowiek błogosławi Boga, a przeklina ludzi: „Z tych samych ust wychodzi błogosławieństwo i przekleństwo. Tak być nie powinno” (Jk 3,10). Prz 18,21 mówi natomiast wprost: „Śmierć i życie są w mocy języka”.

Frank i Ida Mae Hammondowie wyróżniają w Pigs in the Parlor osobną grupę CURSING. Umieszczają w niej bluźnierstwo, sprośne i nieprzyzwoite żarty, plotkę, krytykanctwo, obmowę, szyderstwo, poniżanie i obelżywą mowę. Pokazuje to, że w ich nauczaniu problem przeklinania jest szerszy niż samo używanie wulgarnych słów. Chodzi o taki sposób używania języka, który zaczyna służyć niszczeniu, oskarżaniu i poniżaniu.

Derek Prince poświęcił temu zagadnieniu całe nauczanie Does Your Tongue Need Healing?. Nazywa język jednym z decydujących obszarów życia człowieka i podkreśla, że wypowiadane słowa przynoszą określony owoc. Odwołując się do Prz 18,21, stawia sprawę bardzo wyraźnie: język może przynosić życie albo śmierć, a człowiek będzie spożywał owoc tego, co sam wypowiada.

W nauczaniu Prince’a błogosławieństwa i przekleństwa nie są tylko figurą językową. Opisuje je jako duchowe siły, których podstawowym nośnikiem bardzo często są właśnie słowa. Słowo wypowiedziane jako błogosławieństwo może nieść dobro, natomiast przekleństwo jest słowem wypowiadanym ku złu i zniszczeniu.

Prince zwraca szczególną uwagę na słowa wypowiadane przez osoby posiadające autorytet. Słowa rodziców, małżonków lub innych osób znajdujących się w pozycji władzy mogą mieć szczególną wagę. Zdania powtarzane dziecku — że jest głupie, do niczego się nie nadaje, nigdy sobie nie poradzi — mogą pozostawić wpływ wykraczający daleko poza chwilę, w której zostały wypowiedziane.

Prince mówi również o przekleństwach wypowiadanych przeciwko samemu sobie. Do tej kategorii zalicza powtarzane słowa typu: „nigdy mi się nie uda”, „zawsze tak ze mną jest”, „nie dam sobie rady” czy „chciałbym umrzeć”. W jego nauczaniu człowiek może przez własne słowa zgadzać się z porażką, śmiercią i zniszczeniem zamiast z tym, co mówi Bóg.

Dlatego problem niszczącego języka nie kończy się na jednym rodzaju mowy. Może obejmować bluźnierstwo wobec Boga, złorzeczenie ludziom, obmowę, plotkę, szyderstwo, poniżanie, stałe krytykowanie innych, ale również wypowiadanie śmierci, beznadziei i pogardy nad własnym życiem.

Język może także ujawniać to, co człowiek nosi w sercu. Jezus mówi, że „z obfitości serca mówią usta” (Mt 12,34). Uraza, gniew, pogarda czy nienawiść mogą więc znaleźć ujście właśnie w słowach, a powtarzana mowa z czasem zaczyna również kształtować atmosferę relacji i sposób myślenia samego człowieka.

Prince nie zatrzymuje się na rozpoznaniu problemu. W swoim nauczaniu wskazuje na potrzebę wyznania niewłaściwego używania języka, poddania go Bogu oraz świadomego zastępowania słów śmierci słowami zgodnymi z Bożą prawdą. W przypadku przeklinania przez innych przypomina również polecenie Jezusa: „błogosławcie tym, którzy was przeklinają”.

Celem nie jest jedynie przestać używać określonych słów. Chodzi o przemianę sposobu mówienia, tak aby język przestał być narzędziem oskarżenia, pogardy i zniszczenia, a stał się źródłem prawdy, błogosławieństwa i życia.

„Śmierć i życie są w mocy języka.”
Prz 18,21

Źródła

Frank i Ida Mae Hammondowie — Pigs in the Parlor, grupa „CURSING”

Derek Prince — Does Your Tongue Need Healing? / What Did You Say?

Derek Prince — Blessing or Curse: You Can Choose; nauczanie o błogosławieństwach, przekleństwach i przekleństwach wypowiadanych nad samym sobą

Biblia: Prz 18,21; Mt 12,34–37; Jk 3,5–12; Łk 6,28