Spór, kłótliwość i walka

Opis

Frank i Ida Mae Hammond wyróżniają grupę STRIFE — SPÓR, obejmującą:

niezgodę → sprzeczki → argumentowanie → kłótnie → walkę.

Nie chodzi o każdą różnicę zdań. Można mieć odmienne zdanie, bronić prawdy albo postawić właściwą granicę bez wchodzenia w spór. Problem pojawia się wtedy, gdy kłótnia i walka stają się powtarzającym się sposobem reagowania na innych ludzi.

Wzorzec może być widoczny w ciągłym spieraniu się, wdawaniu się w sprzeczki, podtrzymywaniu konfliktu i trudności w zakończeniu kłótni. Zamiast prowadzić do rozwiązania problemu, rozmowa coraz łatwiej zamienia się w walkę.

Hammondowie nie wskazują w tej grupie jednego określonego korzenia sporu. Dlatego w posłudze nie należy automatycznie zakładać, że za konfliktem znajduje się niewybaczenie, zazdrość, pycha czy inny konkretny problem. Należy rozeznawać to, co rzeczywiście jest obecne.

Pismo przeciwstawia kłótliwości łagodność:

„A sługa Pana nie powinien się spierać, lecz ma być uprzejmy dla wszystkich.”
2 Tm 2,24

Jeżeli człowiek sam podtrzymywał konflikty, potrzebne jest uznanie własnego udziału i pokuta z konkretnych zachowań. Jeżeli zostaje rozeznany również duchowy wpływ sporu, można wyrzec się sporu, sprzeczek, argumentowania, kłótni i walki oraz nakazać temu wpływowi odejście w imieniu Jezusa Chrystusa.

Celem nie jest unikanie każdej konfrontacji ani rezygnacja z prawdy, lecz wolność od przymusu konfliktu i zdolność do szukania pokoju bez niepotrzebnej walki.

Źródła

Frank i Ida Mae Hammond — Pigs in the Parlor — grupa STRIFE / SPÓR: contention / niezgoda; bickering / sprzeczki; argument / argumentowanie; quarreling / kłótnie; fighting / walka.

2 Tm 2,24 — sługa Pana nie powinien być kłótliwy.