Baphomet

Opis

Bafomet nie jest imieniem występującym w Biblii. Najbardziej rozpoznawalny dziś wizerunek — skrzydlata, kozłogłowa i androgyniczna postać — został rozpowszechniony w XIX wieku przez francuskiego okultystę Éliphasa Léviego w jego „Dogme et Rituel de la Haute Magie”. Wizerunek ten stał się później częścią różnych nurtów ezoterycznych, magii ceremonialnej i środowisk satanistycznych.

Z czasem Bafomet zaczął funkcjonować nie tylko jako symbol, lecz również jako element rzeczywistych praktyk okultystycznych: rytuałów, inicjacji, przysiąg, poświęceń i świadomego kultu. W takim kontekście człowiek zwraca się ku duchowej mocy poza Bogiem i świadomie wchodzi w system duchowy przeciwny oddaniu Jezusowi Chrystusowi.

Szczególne znaczenie mają praktyki, w których Bafomet był przyzywany, traktowany jako obiekt czci, używany podczas rytuałów albo wiązany z przysięgą, inicjacją czy duchowym poświęceniem. Takie zaangażowanie może prowadzić do głębokiego duchowego związania poprzez świadomie zawarte zobowiązania i przymierza oraz coraz większego wejścia w satanizm, magię i okultyzm.

Derek Prince w swoim nauczaniu o okultyzmie podkreśla potrzebę konkretnego zerwania z praktykami, przez które człowiek szukał duchowej wiedzy, mocy lub kontaktu poza Bogiem. Przy takim zaangażowaniu nie wystarcza samo porzucenie zainteresowania czy zaprzestanie praktyk. Potrzebna jest pokuta, jednoznaczne wyrzeczenie się wcześniejszego źródła duchowego oraz zerwanie zobowiązań, które zostały świadomie podjęte.

Jeżeli człowiek uczestniczył w rytuałach związanych z Bafometem, satanizmem lub magią ceremonialną, powinien wyznać przed Bogiem swój udział, odwrócić się od tych praktyk i jednoznacznie się ich wyrzec. Należy odwołać wcześniejsze przysięgi, inicjacje, poświęcenia, śluby i inne duchowe zobowiązania oraz zerwać zgodę na wszystko, czemu wcześniej oddano miejsce.

Przedmioty przeznaczone do praktyk magicznych, rytuałów lub kultu należy usunąć ze swojego życia i zakończyć wszelkie dalsze uczestnictwo w praktykach związanych z satanizmem i okultyzmem. Człowiek ponownie ogłasza swoją wyłączną przynależność do Jezusa Chrystusa.

Przy tak głębokim zaangażowaniu sama deklaracja wyrzeczenia może nie być końcem procesu. Jeżeli występują demoniczne wpływy związane z wcześniejszym kultem, rytuałami, inicjacjami lub satanizmem, potrzebna jest modlitwa o uwolnienie. Należy przeciwstawić się tym wpływom w autorytecie Jezusa Chrystusa, zerwać ich roszczenia wynikające z wcześniejszych zgód i nakazać im odejście.

W takich przypadkach uwolnienie nie jest dodatkiem do zmiany przekonań, lecz naturalną konsekwencją zerwania z wcześniejszym duchowym zaangażowaniem. Człowiek odwraca się od dawnego źródła, zamyka otwarte wcześniej drzwi i oddaje Jezusowi Chrystusowi obszary, które zostały związane z magią, rytuałami, kultem lub satanizmem.

Źródła

Éliphas Lévi — „Dogme et Rituel de la Haute Magie” (1854–1856) — XIX-wieczny wizerunek Bafometa i jego miejsce w systemie okultystycznym autora.

Julian Strube — „The ‘Baphomet’ of Eliphas Lévi: Its Meaning and Historical Context”, „Correspondences” 4 (2016) — historyczne pochodzenie i znaczenie wizerunku Léviego.

Pwt 18,9–14; Dz 19,18–20 — biblijne odrzucenie praktyk magicznych i okultystycznych.

Derek Prince — „Cult and Occult — Satan’s Snares Disclosed” oraz nauczania dotyczące zerwania z okultyzmem, wyrzeczenia się wcześniejszego zaangażowania i uwolnienia.