Duch antychrysta
Sprzeciw wobec osoby i dzieła Jezusa
Opis
Określenie „duch antychrysta” pochodzi bezpośrednio z Pisma. Jan pisze o duchu antychrysta, który już jest na świecie, o wielu antychrystach oraz o Antychryście, którego przyjście ma dopiero nastąpić. Nie chodzi więc wyłącznie o jedną przyszłą postać, lecz również o duchowe działanie sprzeciwiające się Jezusowi Chrystusowi.
Derek Prince zwraca uwagę na podwójne znaczenie słowa „anti”. Oznacza ono nie tylko działanie przeciwko Chrystusowi, ale również próbę zajęcia Jego miejsca. Duch antychrysta najpierw usuwa prawdziwego Chrystusa, podważa Jego tożsamość i autorytet, a następnie prowadzi do zastąpienia Go innym „Chrystusem”, innym mesjaszem albo duchowym autorytetem.
1 List Jana podaje bardzo konkretne znaki tego działania. Antychryst zaprzecza, że Jezus jest Mesjaszem, odrzuca objawienie Ojca i Syna oraz nie wyznaje Jezusa Chrystusa, który przyszedł w ciele. Prince podkreśla, że nie jest to po prostu pogaństwo znajdujące się całkowicie poza chrześcijaństwem. Duch antychrysta może działać właśnie tam, gdzie prawda o Jezusie była wcześniej znana, lecz zostaje świadomie odrzucona lub zastąpiona.
Dlatego zwiedzenie może zachować religijny język, mówić o Bogu, duchowości, miłości, świetle czy nawet o „Chrystusie”, a jednocześnie przedstawiać kogoś innego niż Jezus objawiony w Piśmie. Można używać chrześcijańskich określeń, a równocześnie odrzucać Jego bóstwo, wcielenie, krzyż, zmartwychwstanie albo wyjątkowe miejsce Syna Bożego.
Szczególnie niebezpieczny jest moment, gdy Chrystus przestaje być centrum, a Jego miejsce zaczyna zajmować człowiek, przywódca, duchowy nauczyciel, inne objawienie lub system religijny. To, co początkowo przedstawia się jako „głębsza duchowość”, może ostatecznie prowadzić do innego obrazu Jezusa i innej drogi zbawienia.
Duch antychrysta działa więc zarówno przez otwarty sprzeciw wobec Jezusa, jak i przez bardziej subtelne zastępowanie Go. W pierwszym przypadku Chrystus zostaje odrzucony. W drugim Jego imię może pozostać, ale zostaje wypełnione inną treścią. W obu sytuacjach człowiek zostaje odsunięty od prawdziwego Jezusa Chrystusa.
Jeżeli ktoś świadomie przyjął nauczanie zaprzeczające Jezusowi, wyrzekł się Go, wszedł w duchowe zobowiązania przeciwne Ewangelii albo zaakceptował fałszywego „Chrystusa”, droga do wolności prowadzi przez odrzucenie tych zgód i powrót do prawdy o Jezusie. Obejmuje pokutę za świadome odrzucenie prawdy, wyrzeczenie się fałszywych objawień i duchowych zobowiązań oraz ponowne wyznanie Jezusa Chrystusa jako Mesjasza, Syna Bożego i Pana.
Jeżeli z takim związaniem związany jest działający duchowy wpływ, można wyrzec się go i nakazać duchowi antychrysta odejście w imieniu Jezusa Chrystusa.
„Każdy zaś duch, który nie wyznaje Jezusa, nie jest z Boga; i to jest duch antychrysta.”
1 J 4,3
Źródła
1 J 2,18–23; 1 J 4,1–3; 2 J 7 — duch antychrysta, wielu antychrystów, zaprzeczanie Jezusowi jako Mesjaszowi oraz odrzucenie prawdy o Jego przyjściu w ciele.
Derek Prince — „The Spirit of Antichrist” — duch antychrysta jako działanie skierowane przeciwko prawdziwemu Mesjaszowi i prowadzące do zastąpienia Go fałszywym.
Derek Prince — „True and False Christ” — znaczenie „anti” jako „przeciw” oraz „w miejsce”, a także charakterystyczne cechy działania ducha antychrysta.
Derek Prince — „The Nature of the Beast” — rozróżnienie ducha antychrysta, wielu antychrystów oraz ostatecznego Antychrysta.