Duch gniewu
Gniew prowadzący od urazy ku przemocy
Opis
Pismo ostrzega przed gniewem, który pozostaje pielęgnowany i daje miejsce działaniu przeciwnika:
„Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewem i nie dawajcie miejsca diabłu.”
Ef 4,26–27
Derek Prince pokazuje, że gniew często nie działa sam. W jego nauczaniu uraza i nieprzebaczenie mogą prowadzić dalej do nienawiści, gniewu i przemocy. W innym ciągu wskazuje również na bunt, z którego rozwijają się uraza, nienawiść, gniew i gwałtowność. To, co początkowo pozostaje wewnętrznym żalem lub sprzeciwem, może z czasem przejąć coraz większą część sposobu reagowania człowieka.
Frank i Ida Mae Hammondowie również umieszczają gniew w grupie związanej z goryczą i urazą. Pielęgnowana krzywda może przechodzić w nieprzebaczenie, pragnienie odwetu i coraz silniejsze wybuchy. Gniew, który nie zostaje rozwiązany, zaczyna wpływać na słowa, decyzje i relacje.
Może ujawniać się przez gwałtowne, nieproporcjonalne reakcje, agresję słowną lub fizyczną, potrzebę zastraszenia, upokorzenia albo ukarania drugiego człowieka. Czasami przez długi czas pozostaje tłumiony, a później wybucha z siłą znacznie większą niż sytuacja, która go uruchomiła. Człowiek może mieć poczucie, jakby w chwili wybuchu tracił nad sobą kontrolę.
U podstaw mogą znajdować się długo pielęgnowana uraza, nieprzebaczenie, nienawiść, wcześniejsze doświadczenia przemocy, bunt oraz przyzwyczajenie do gwałtownych sposobów reagowania wyniesionych z domu. Kolejne konflikty nakładają się wtedy na wcześniejsze zranienia i wzmacniają ten sam sposób odpowiedzi.
Gniew podtrzymywany przez długi czas niszczy relacje. Prowadzi do słów i działań, których człowiek później żałuje, buduje strach u bliskich, pogłębia podziały i rodzi następne urazy. Przemoc staje się kolejnym ogniwem tego samego procesu, a wyrządzone krzywdy mogą później rodzić dalszy gniew po obu stronach.
Droga do wolności prowadzi do korzenia. Tam, gdzie pozostała uraza i nieprzebaczenie, potrzebne jest przebaczenie. Tam, gdzie człowiek sam krzywdził innych słowem, zastraszaniem lub przemocą, potrzebna jest pokuta i odwrócenie się od własnego działania.
Można wyrzec się goryczy, nienawiści, odwetu i nieopanowanego gniewu oraz odrzucić zgodę na dalsze kierowanie się nimi. Jeżeli zostaje rozpoznany duchowy wpływ podtrzymujący gniew i gwałtowność, można w imieniu Jezusa Chrystusa nakazać mu odejście.
Wolność wymaga również niedopuszczania, aby kolejne urazy ponownie zapuszczały korzeń. Przebaczenie, szybkie rozwiązywanie konfliktów i odrzucanie pragnienia odwetu zamykają miejsce, które wcześniej było oddawane gniewowi.
„Nie dawajcie miejsca diabłu.”
Ef 4,27
Źródła
Ef 4,26–32; Mt 5,21–24; Jk 1,19–20 — gniew, przebaczenie i odpowiedzialność za własne reakcje.
Derek Prince — „How to Identify the Enemy”, „Demonic Activity and Areas of Residence”, „How to Be Delivered” — uraza, nieprzebaczenie, nienawiść, gniew i przemoc.
Frank i Ida Mae Hammond — „Pigs in the Parlor” — gniew w grupie związanej z BITTERNESS / goryczą i urazą.