Duch uzależnienia

Opis

Jezus mówi:

„Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu.”
J 8,34

Derek Prince bardzo mocno łączy uzależnienie z przymusem i niewolą. Rozróżnia człowieka, który popełnił grzech, ale jest zdolny od niego odejść, od człowieka, który chce przestać, wielokrotnie próbuje, a mimo to czuje się zmuszany do powrotu.

Prince wskazuje właśnie na te dwa elementy: przymus i zniewolenie. Według niego, kiedy człowiek mówi: „nie chcę tego robić, wiem, że mnie to niszczy, ale nie potrafię przestać”, należy brać pod uwagę również działanie demoniczne. W jego nauczaniu dotyczy to między innymi alkoholu, nikotyny, narkotyków, obżarstwa i innych kompulsywnych zachowań.

Prince podaje liczne świadectwa osób, które pragnęły zerwać z nałogiem, ale mimo decyzji i wysiłku pozostawały związane. Opisuje między innymi uwolnienie od nikotyny, alkoholu oraz innych nietypowych kompulsji. Nie przedstawia uzależnienia jedynie jako braku silnej woli, lecz jako obszar, w którym człowiek może stać się rzeczywistym niewolnikiem.

Frank i Ida Mae Hammond również wyróżniają UZALEŻNIENIA I ZACHOWANIA KOMPULSYWNE jako osobną grupę demonicznych wpływów. Wymieniają w niej między innymi nikotynę, alkohol i narkotyki. Ich model zwraca uwagę na zachowanie, które przestaje być wolnym wyborem i zaczyna rządzić człowiekiem.

John Eckhardt modli się bezpośrednio przeciw duchom uzależnienia. W Prayers That Rout Demons wyrzeka się uzależnienia od narkotyków, alkoholu i innych substancji oraz nakazuje duchom uzależnienia wyjść z obszaru apetytu i pragnień. W innych materiałach poświęca również osobne miejsce uwolnieniu od alkoholu i narkotyków.

Vlad Savchuk / HungryGen również naucza o duchowym wymiarze uzależnienia. W swoim świadectwie opisuje własną niewolę pornografii i późniejsze uwolnienie, podkreślając jednocześnie, że nie każda osoba uzależniona musi automatycznie mieć demona. W jego nauczaniu trzeba rozeznawać, czy oprócz grzechu, przyzwyczajenia i pożądliwości działa również duchowe związanie.

Istotnym elementem nauczania Prince’a jest również korzeń znajdujący się pod samym uzależnieniem. Porównuje nałóg do gałęzi wyrastającej z większej gałęzi, którą często jest frustracja. Człowiek szuka wtedy czegoś, co przyniesie mu ulgę, pocieszenie albo chwilowe oderwanie od bólu.

Dla jednej osoby będzie to alkohol, dla innej jedzenie, narkotyk, nikotyna, pornografia albo inne kompulsywne zachowanie. Sam przedmiot uzależnienia może się zmieniać, podczas gdy głębszy mechanizm pozostaje ten sam: człowiek szuka ukojenia w czymś, co z czasem zaczyna go kontrolować. Prince dlatego podkreśla, że samo wyrzucenie ducha związanego z nałogiem może nie wystarczyć, jeśli nie zostanie dotknięty również korzeń, z którego nałóg wyrósł.

Takimi głębszymi obszarami mogą być między innymi odrzucenie, samotność, rozczarowanie, ból, napięcie, poczucie pustki albo długotrwała frustracja. Substancja lub zachowanie zaczyna wtedy pełnić funkcję pocieszenia i chwilowego schronienia, ale stopniowo przejmuje coraz większą kontrolę nad życiem.

Uzależnienie może prowadzić do ukrywania problemu, kłamstwa, wstydu, utraty pieniędzy, niszczenia zdrowia i relacji oraz podporządkowania coraz większej części życia zdobywaniu substancji albo wykonywaniu zachowania, bez którego człowiek zaczyna uważać, że nie potrafi normalnie funkcjonować.

Duchowe zniewolenie może również się pogłębiać. Prince zauważa, że długotrwałe uzależnienie może otworzyć człowieka na kolejne duchowe wpływy. W przypadku osób głęboko związanych narkotykami opisuje sytuację podobną do miasta pozbawionego murów — kolejne demoniczne wpływy otrzymują coraz łatwiejszy dostęp.

Droga do wolności obejmuje więc więcej niż samo powiedzenie: „już tego nie zrobię”.

Potrzebne jest nazwanie nałogu bez usprawiedliwiania go, pokuta za własny udział, odcięcie dostępu do tego, co podtrzymuje niewolę, oraz rozeznanie głębszych ran i frustracji znajdujących się pod uzależnieniem.

Jeżeli zostaje rozeznane działanie ducha uzależnienia, można wyrzec się go oraz konkretnych duchów związanych z danym nałogiem i nakazać im odejście w imieniu Jezusa Chrystusa.

Ważne jest również usunięcie z życia tego, co stale prowadziło do powrotu: substancji, dostępu, kontaktów, miejsc, materiałów lub zachowań podtrzymujących dawny wzorzec. Wolność wymaga następnie budowania nowych nawyków, zdrowych relacji, odpowiedzialności i uczenia się szukania pocieszenia i siły w Bogu zamiast w tym, co wcześniej zniewalało.

Modlitwa o uwolnienie nie zastępuje decyzji człowieka. Człowiek uwolniony powinien również przestać karmić to, od czego został uwolniony.

W przypadku uzależnienia od substancji, których nagłe odstawienie może być niebezpieczne, proces wychodzenia z fizycznej zależności powinien być prowadzony bezpiecznie; trwającego leczenia ani zaleconych leków nie należy samowolnie przerywać.

Celem jest rzeczywista wolność: aby substancja, zachowanie ani duchowy przymus nie decydowały już za człowieka.

„Wszystko mi wolno, ale ja niczemu nie oddam się w niewolę.”
1 Kor 6,12

Źródła

J 8,34; Rz 6,16; 1 Kor 6,12 — grzech, niewola i odmowa poddania się czemukolwiek w niewolę.

Derek Prince — How To Be Delivered; How To Recognize And Expel Demons; The Cross in My Life; How To Overcome Rejection and Betrayal — przymus i niewola jako cechy uzależnienia; alkohol, nikotyna, narkotyki, obżarstwo i inne kompulsje; frustracja jako częsty głębszy korzeń uzależnienia.

Frank i Ida Mae Hammond — Pigs in the Parlor — grupa UZALEŻNIENIA I ZACHOWANIA KOMPULSYWNE oraz demoniczny wymiar nałogów.

John Eckhardt — Prayers That Rout Demons; Fasting for Breakthrough and Deliverance — duchy uzależnienia, alkohol, narkotyki i modlitwa o uwolnienie.

Vlad Savchuk — Make the Devil Homeless; nauczanie i świadectwa dotyczące uzależnienia, demonicznego związania i uwolnienia.