Zazdrość i rywalizacja

Opis

Derek Prince wymienia zazdrość wśród negatywnych emocji i postaw, z którymi może być związany odpowiadający im duch. Zwraca uwagę przede wszystkim na sytuację, w której zazdrość przestaje być chwilowym doświadczeniem, staje się uporczywa i przymusowa oraz zaczyna zajmować znaczące miejsce w życiu człowieka.

Frank i Ida Mae Hammondowie wyróżniają grupę ZAZDROŚĆ, z którą łączą również zawiść, podejrzliwość, nieufność i egoizm. W ich nauczaniu zazdrość i rywalizacja mogą prowadzić do konfliktów i podziałów, także pomiędzy wierzącymi.

Pismo pokazuje powagę tego problemu słowami: „Bo gdzie zazdrość i kłótliwość, tam niepokój i wszelki zły czyn” (Jk 3,16). Pielęgnowana zazdrość zaczyna wpływać na sposób patrzenia na innych ludzi. Człowiek coraz częściej porównuje się z nimi, obserwuje ich relacje, pozycję, powodzenie lub wpływ i odbiera ich dobro jako coś, co umniejsza jego własnej wartości.

Z tego mogą rozwijać się podejrzliwość, nieufność, rywalizacja i trudność w cieszeniu się dobrem drugiego człowieka. Szczególnie bolesne stają się sytuacje, w których ktoś inny otrzymuje uwagę, uznanie albo zajmuje miejsce, którego człowiek sam pragnął. W relacjach może prowadzić to do napięcia i konfliktów, a we wspólnocie również do walki o znaczenie lub wpływ.

Hammondowie zwracają uwagę, że zazdrość może łączyć się z doświadczeniami sięgającymi wcześniejszych okresów życia. Wymieniają w tym kontekście odrzucenie, brak bezpieczeństwa, poczucie niższości i brak miłości. Szczególnie wskazują na połączenie zazdrości i zawiści z odrzuceniem oraz brakiem wzajemnej miłości dającej człowiekowi poczucie bezpieczeństwa.

W takim stanie człowiek może próbować zdobywać przez rywalizację to, czego brakuje mu wewnętrznie: uznanie, poczucie wartości, pierwszeństwo albo pewność własnego miejsca. Zazdrość zaczyna wtedy podsycać kolejne reakcje — porównywanie się, podejrzliwość, nieufność i egoistyczną walkę o uwagę lub pozycję.

Droga do wolności zaczyna się od nazwania zazdrości i zaprzestania jej usprawiedliwiania. Prince prowadzi przez wyznanie grzechu, pokutę, przebaczenie oraz odwrócenie się od tego, co zostało rozpoznane jako zło. Tam, gdzie zazdrość łączy się z wcześniejszym odrzuceniem, zranieniem lub rywalizacją, potrzebne może być również przebaczenie osobom związanym z tym doświadczeniem.

Jeżeli zostaje rozeznany duchowy wpływ zazdrości oraz związanych z nią zawiści, podejrzliwości, nieufności lub egoizmu, można wyrzec się zgody z tym działaniem i w imieniu Jezusa Chrystusa nakazać tym duchom odejść.

Dalszą odpowiedzią jest świadome odrzucanie powracającej zazdrości, rezygnacja z porównywania się i rywalizacji oraz wybieranie miłości, wdzięczności i błogosławienia dobra, które Bóg daje innym.

„Bo gdzie zazdrość i kłótliwość, tam niepokój i wszelki zły czyn.”
Jk 3,16

Źródła

Derek Prince — „How to Recognize and Expel Demons”; „How Hidden Forces Impact Your Life”; „Steps for Deliverance”.

Frank i Ida Mae Hammond — „Pigs in the Parlor” — grupa ZAZDROŚĆ / JEALOUSY oraz nauczanie dotyczące zazdrości, zawiści, podejrzliwości, nieufności i rywalizacji.